Ούζο & τσίπουρο — τα δύο αποστάγματα του ελληνικού τραπεζιού

Το ούζο είναι διαυγές απόσταγμα σταφυλιού αρωματισμένο με γλυκάνισο και μερικά βότανα — μερικές φορές μάραθο, μαστίχα ή κόλιανδρο. Ρίχνετέ το σε μικρό ποτήρι, προσθέστε δύο παγάκια ή λίγο κρύο νερό και θα δείτε να θολώνει. Είναι η ανέθολη που βγαίνει από το διάλυμα — το φαινόμενο του ούζου.

Το Βαρβαγιάννη από τη Λέσβο είναι η αναφορά μας, και στους τέσσερις κωδικούς — Πράσινο, Μπλε, Κόκκινο και Μαύρο. Το Πλωμαρίου είναι το πιο δημοφιλές. Για κάτι πιο ασυνήθιστο δοκιμάστε Απαλαρίνα ή Καζανιστό, αποσταγμένα σε παραδοσιακά χάλκινα καζάνια.

Το τσίπουρο αποστάζεται από στέμφυλα — ό,τι μένει από τα σταφύλια μετά τη σύνθλιψη για κρασί. Στη Θεσσαλία και στην ηπειρωτική Ελλάδα φτιάχνεται συνήθως χωρίς γλυκάνισο· στην Κρήτη λέγεται τσικουδιά ή ρακή. Πίνεται συνήθως σε θερμοκρασία δωματίου, σε μικρά ποτηράκια, με μεζέ.

Στα ράφια μας: Ηδωνικό, Αποστολάκη, Τσιλιλή και το αγαπημένο Δεκαράκι. Για μετά το γεύμα, το Manifesto Limited Edition 6 Ετών είναι ένα βαρελίσιο τσίπουρο με πραγματικό βάθος. Ρωτήστε μας και για τις εκδόσεις με γλυκάνισο.

Και τα δύο ζουν μέσα από το φαγητό. Ψητές σαρδέλες, κολοκυθάκια τηγανητά, τζατζίκι, ελιές, ένα κομμάτι φέτας με ρίγανη — αυτός είναι ο συνδυασμός. Ποτέ με άδειο στομάχι. Το ούζο σερβίρεται παγωμένο και αραιωμένο· το τσίπουρο σε θερμοκρασία δωματίου και σκέτο. Αν παίρνετε φιάλες μαζί σας, ταξιδεύουν και τα δύο εξαιρετικά.